Speelboek voor de trainer: een wedstrijddag zonder klembord

Even eerlijk zijn. Je bent geen trainer geworden om lijstjes bij te houden.

Je wilde kinderen beter zien voetballen. Je wilde langs de lijn staan, meeleven, af en toe iets roepen wat ze de week erna ineens wél doen. En toch sta je elke zaterdag met een opschrijfboekje in je jaszak, een half uitgewiste opstelling op de achterkant van een ouderbrief, en het knagende gevoel dat Sem nu al drie weken op de bank begint.

Dit is een speelboek voor precies die zaterdag. Geen theorie, gewoon hoe je de wedstrijddag doorkomt zonder dat klembord, en zonder dat je achteraf nog iets hoeft over te typen.

Begin niet met de opstelling, begin met eerlijkheid

De avond voor de wedstrijd, of desnoods een kwartier ervoor in de kleedkamer, zet je je opstelling klaar op een veld op je telefoon. Je sleept spelers naar hun plek, je kiest een formatie, klaar.

Maar het echte trucje zit in die ene knop: Husselen. In plaats van zelf te puzzelen wie er deze keer mag starten, laat je het systeem een eerlijke basisopstelling maken. Wie de afgelopen weken het minst speelde, begint nu. Geen onderbuik, geen gedoe, gewoon de cijfers.

Het mooie is wat het met die zaterdag doet. Als een ouder vraagt waarom hun kind op de bank begint, hoef je niet meer te verdedigen. Het was simpelweg een ander aan de beurt. Dat voelt anders, voor jou en voor hen.

Tijdens de wedstrijd: kijken, niet schrijven

Dit is waar het meeste misgaat bij de meeste trainers, ikzelf jarenlang voorop. Je wilt alles onthouden, dus je kijkt half naar de wedstrijd en half naar je papiertje. En aan het eind weet je nog steeds niet zeker wie dat tweede doelpunt nou maakte.

Het kan anders. Valt er een doelpunt, dan tik je de speler aan. Geel kaartje, wissel, een schot op doel, het is telkens één tik. De klok loopt gewoon door, ook als je je telefoon in je zak stopt, en ook als er langs dat ene veld achterin geen bereik is.

Het klinkt als een klein ding, maar het verschil is groot. Je hoofd is weer bij de wedstrijd. Je ziet die mooie aanname, je ziet wie er knokt voor de bal, je ziet het kind dat na vijf minuten al moe is en even een arm om de schouder kan gebruiken. Dat is waar je voor kwam.

Na het laatste fluitsignaal: niks

En dan het beste deel, namelijk het deel waar je niks hoeft te doen.

Geen avond achter de keukentafel om speelminuten uit te rekenen. Geen Excel die je toch weer kwijt bent. Alles wat je tijdens de wedstrijd hebt aangetikt, telt vanzelf op tot een seizoensoverzicht: speelminuten per speler, doelpunten, kaarten, clean sheets voor je keepers.

Daar zit trouwens ook je antwoord op de lastige vragen in. Twijfel je of iedereen wel ongeveer evenveel speelt? Eén blik op de speelminuten en je weet het. Wil een ouder weten hoe het met hun kind gaat? Je hebt cijfers, geen onderbuikgevoel.

Een paar dingen die helpen

• Husselen is een voorstel, geen wet. Je mag altijd nog een speler verslepen voordat je begint. Het systeem doet het saaie rekenwerk, jij houdt de eindbeslissing.
• Je hoeft niet alles te registreren. Begin desnoods alleen met doelpunten en wissels. De rest pak je vanzelf op zodra het went.
• De statistieken zijn optioneel en gratis inbegrepen. Wil je het niet, dan zet je het gewoon niet aan. De rest van de app, het corveerooster, werkt er volledig los van.

Tot slot

Een wedstrijddag hoort niet te voelen als administratie. Hij hoort te voelen als de leukste twee uur van je week, met koude handen, een lauwe koffie en twaalf kinderen die jouw aanwijzingen soms wel en soms niet opvolgen.

Leg dat klembord dus maar weg. De cijfers regelen zichzelf wel.

Benieuwd wat Coach12 nog meer voor de trainer doet? Bekijk de functies →